Верш «Вайны нам не трэба»
І прадзед мой быў на вайне,
Фашыстаў касіў з кулямёта.
Расказваў ён з гонарам мне:
Дайшла да Берліна іх рота.
Пад Лоддзю паранены быў
Асколкам варожае міны,
Ён выпадак той не забыў.
У вогнішчы Лодзі руіны.
Затым атрымалі загад,
Каб мост захапіць над ракою.
І рваўся наперад салдат,
І нёс перамогу з сабою.
За Віцебск, за Брэст, за Смаргонь,
Адважна яны ваявалі.
Праз дым, праз ваду, праз агонь
Яны перамогу кавалі.
І восем дзесяткаў гадоў
Над намі блакітнае неба.
Мы мірныя людзі; і зноў
Вайны нам і смерці не трэба!
Чытайце іншыя вершы на старонках часопіса «Бярозка»
Міхаіл СЫЧ,
ДУА «Сярэдняя школа № 10 г. Брэста», 9 «Г» клас.
Стань чытачом або аўтарам часопіса!
Падпісныя індэксы «Бярозкі»
74822 — індывідуальны
74888 — індывідуальны льготны для членаў БРПА